Het werd november

Je voelt je al een tijdje niet helemaal goed maar het duurt tot eind van de maand voordat je in het ziekenhuis belandt. We maken samen nog een doller bij de EHBO dat je moet blijven. "Echt niet": zei je nog. Allerlei onderzoeken volgde en die waren niet allemaal even plezierig. Toch kon je ook nuchter zijn.
Je zei tegen die arts:" als het kanker is wil ik het wel weten".

Het werd december

Vlak voor de kerstdagen kreeg je de uitslag en die was verre van positief. Longkanker met uitzaaiingen in de bijnier. Je kon nog wel even wachten met het beginnen van de chemokuur tot na de feestdagen. Maar nee, je koos ervoor om direct ervoor te gaan vechten. Vlak na de kerst was de eerste chemokuur.
De eerste kuur verliep erg goed, geen bijwerkingen dus dat stemde gelijk positief voor de volgende.

Het werd januari

De tweede chemokuur viel wat tegen. Bij de eerste had je nog geen last van bijwerkingen en nu raakte je langzaam je smaak kwijt. En dat geen smaak meer hebben vond je maar niets. Je werd er misselijk van waardoor je ook niets kon eten.

Het werd februari

Bij de derde chemokuur ging het niet goed. Je kreeg een allergische reactie toen ze het infuus lieten lopen. De longarts was er gelukkig snel bij.
Voor de rest verliep de kuur goed. Maar ook nu had je al snel geen smaak meer . Al duurde het nu langer voordat je, je smaak weer terug kreeg.
We haalden ook nog samen een oude Puch op. Het leek ons wel leuk om er samen een te reviseren. Zelfs als ik op mijn werk zat en je voelde je
goed ging je weer verder. Je vond het prachtig al begreep niet iedereen dat.

Het werd maart

Nadat je vier chemo kuren had gehad volgenden de scan`s. Je ging er helemaal vanuit dat het wel goed zou zitten. Maar dat was helaas niet het geval.
Op de longen had het wel iets effect gehad maar de bijnier is doorgegroeid. Ondanks dat verdriet ging je gelijk weer akkoord met een andere kuur.
Je kwam gelijk naar me toe om het te vertellen. Ik was net thuis. Als afleiding ging je weer sleutelen aan de Puch. Je maakte een lijst van de onderdelen
die je wou vernieuwen. Dat deed je zichtbaar goed.

Het werd april

De pijn wordt nu steeds meer. Je krijgt wel andere pijnstillers maar je voelt de bijnier nog steeds. Je krijgt nu ook regelmatig last van bloedneuzen. Het bloed stroomt er echt uit. We gaan weer samen naar de EHBO . Als een varken ben je behandeld daar. Dat verhaal kent iedereen wel. Ondanks die tampons bleef het daarna ook gewoon weer stromen. Ze hebben het geprobeerd dicht te branden maar ook dit hielp maar even een bloedtransfusie volgde. Maar die duurde zo lang dat we samen toch maar even een kroket gingen eten. We waren alleen vergeten de afdeling hiervan op de hoogte te brengen. Je kon echt genieten van die kroketten.

Het werd mei

Je verliest ontzettend veel bloed en je vindt het wel goed zo. Je zegt zelfs dat je het niet erg vindt om dood te gaan. Maar je lichaam is nog sterk genoeg. Na een bloedtransfusie knap je langzaam op. Dan volgt de uitslag van de scan`s. Je was heel rustig tijdens dat gesprek. Je hebt totaal geen moeite met de eindfase.
Je ziet het als een soort naar huis gaan. Pa en Ma zijn tenslotte al in het `onbekende`. Je voelde al aan je lichaam dat het niet goed zat. S`middags ben ik bij je langs gegaan. Samen gehuild en gepraat.Veel gepraat.

Het werd juni

Je hebt nu geen pijn meer door de morfinepleisters. Van de huisarts krijg je dexamethason voor de misselijkheid en dat helpt heel goed alleen hoor je ook dat er uitzaaiingen zitten in de andere bijnier. Dit stemt je niet positief. Maar het WK voetbal is begonnen dus afleiding genoeg. Je vindt het moeilijk om naar je lichaam te luisteren. Je kunt maar moeilijk accepteren dat je niet veel meer kan op een dag. Door de dexamethason knap je goed op. Zo goed dat de longarts nog wel een kuur wil proberen. Het moet de groei en de verspreiding van de kankercellen tegengaan zelf zie je dit niet echt als een positief iets.
Maar je besluit het toch te doen.

Het werd juli
Je zit steeds vaker in een dip. Je voelt je zo nutteloos. En het wordt steeds moeilijker om je daaruit te halen. Je weet dit zelf ook maar je voelt het nu eenmaal zo.
Je belandde deze maand ook nog even in het ziekenhuis voor een bloedtransfusie .De Hb waarde was zo laag dat je weer mocht blijven.
Drie zakken bloed kreeg je.

Het werd augustus
De pijn is soms ondraaglijk maar de morfinepleister verhogen zie je in het begin niet zitten. Je denkt dat je daardoor juist eerder dood gaat. Het duurt even voor je dat opzij kunt zetten. Half augustus wordt er een scan gemaakt om te kijken of die `Tarceva` werkt. Daar komt uit dat er stolseltjes zitten in de longen. Je mag weer blijven. Op 20 augustus komt de uitslag van de scan. De Tarceva heeft niet geholpen en het enige wat ze nog kunnen doen is pijnbestrijding. Je gaf wel gelijk aan dat je thuis wou sterven. Woensdagnacht ging het fout. Je had ondraagelijk veel pijn. S`morgens nog een scan gemaakt hier kwam uit naar voren dat
de uitzaaingen ook in de nieren zaten. We zijn allemaal bij je geweest .Intussen zit je aan de morfinepomp en de pijn is te `verdragen`. Vrijdag 25 Augustus mag
je naar huis. S`nachts heb je gevochten vier uur lang je was gelukkig niet alleen . Daar was je zo bang voor Marga en Elma waren erbij het is goed zo.

Je zei dat als je boven was aan god eens zou vragen:”WAAROM”.
Op die vraag willen we allemaal antwoord ik hoop voor jou dat je het antwoord hebt gekregen.
Ik zie het anders maar om in die termen te blijven .
Ik vind dat God niet in je gelooft heeft en dat neem ik hem kwalijk.
Ik zal je missen Dr. Puch

Gerrit